Omnibusy napędzane energią elektryczną zyskują uznanie w licznych miastach, gdzie władze dążą do ulepszenia jakości powietrza. Bryki te nie emitują spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a piesi odczuwają mniejszy niedogodność związany z hałasem silników spalinowych. Kierowcy doceniają gładkość jazdy i nieobecność drgań, które towarzyszą konwencjonalnym napędom.
Ładowanie akumulatorów odbywa się najczęściej nocą, gdy popyt na moc w systemie elektroenergetycznym jest niższe. Wybrane bazy wyposażone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspierają czynność uzupełniania rezerwy prądu. Pozostałe rozwiązania przewidują zasilanie błyskawiczne na stacjach końcowych, gdzie pojazd uzupełnia moc w czasie niewielkiego przerwy między przejazdami.
Cena eksploatacji elektrycznego autobusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej komponentów ruchomych, które ulegają eksploatacji. Serwisowanie takiego pojazdu sprowadza się często do przeglądu systemu zatrzymującego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy odbywają kursy z zakresu oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać dystans akumulatorów.
Mimo korzyści, wdrożenie taboru elektrycznej potrzebuje inwestycji w infrastrukturę zasilania oraz unowocześnienie baz. Miasta stopniowo wymieniają starsze pojazdy na nowsze modele, sprawdzając różne technologie magazynowania energii. Elektryfikacja transportu zbiorowej pasuje w szerszą wizję zrównoważonego rozwoju obszaru aglomeracyjnej, w której spokój, czyste atmosfera i komfort podróżnych idą w parze.